Wszystkie wpisy
Piotr Stefański

Jak wykrywać defekty na powierzchniach płaskich, których nie widać gołym okiem?

Jak wykrywać defekty na powierzchniach płaskich, których nie widać gołym okiem?

Główne Wyzwanie: Defekty Bez Cienia

Podstawowym problemem w systemie kontroli jakości była detekcja małych dziur na płaskiej powierzchni. Kluczowe uwarunkowania, które czyniły to zadanie wyjątkowo trudnym, to:

  • Charakter defektu: Dziury miały ten sam kolor i teksturę co materiał bazowy, co wykluczało prostą analizę koloru lub wzoru.
  • Oświetlenie otoczenia: Hala produkcyjna, z licznymi świetlikami dachowymi i bocznymi, była zalana mocnym, ale ekstremalnie rozproszonym światłem. Taki typ oświetlenia jest pożądany dla bezpieczeństwa pracy, ale dla systemów wizyjnych jest zabójczy – eliminuje praktycznie wszystkie cienie.

Bez cieni, wgłębienia stają się optycznie "płaskie" i niemożliwe do odróżnienia od reszty powierzchni.

Pierwsze Podejście i Jego Porażka: Standardowa Kamera Przemysłowa

Pierwszą hipotezą było zastosowanie standardowej kamery przemysłowej o wysokiej rozdzielczości, skierowanej na linię produkcyjną.

Wynik: Całkowite niepowodzenie. Obraz rejestrowany przez kamerę nie wykazywał żadnych śladów defektów.

Analiza porażki: Problem nie leżał w rozdzielczości kamery, ale w fizyce oświetlenia. Brak cieni na obrazie oznaczał brak informacji o głębi. Wniosek był jednoznaczny: musimy przejąć kontrolę nad oświetleniem i aktywnie generować cienie.

Ocena Alternatywnych Architektur Oświetlenia

Rozważono trzy konkurencyjne strategie oświetleniowe:

Podejście #1: Oświetlacz Liniowy Ustawiony Równolegle

  • Koncepcja: Użyć jednej, długiej lampy liniowej, ustawionej pod kątem wzdłuż linii produkcyjnej.
  • Problem: Nierównomierność oświetlenia. Intensywność światła drastycznie spada wraz z odległością.

Werdykt: Odrzucone.

Podejście #2: Skanowanie Liniowe z Użyciem Lampy LED

  • Koncepcja: Zmienić architekturę na "linia po linii". Lampa liniowa jest ustawiona prostopadle do ruchu produktu. Do akwizycji wykorzystuje się kamerę liniową.
  • Zalety: Rozwiązuje problem równomierności oświetlenia.
  • Wady:
    • Złożoność mechaniczna – wymaga aktywnego systemu pozycjonowania lampy
    • Wysoki pobór mocy

Werdykt: Technicznie wykonalne, ale skomplikowane i kosztowne w eksploatacji.

Podejście #3: Skanowanie Liniowe z Użyciem Lasera

  • Koncepcja: Identyczna architektura jak w podejściu #2, ale źródłem światła jest laser liniowy.
  • Zalety:
    • Brak elementów ruchomych – laser może być umieszczony w dużej odległości
    • Ekstremalnie niski pobór mocy

Werdykt: Zwycięzca.

Decyzja i Dalsze Kroki

Wybrano podejście oparte na skanowaniu laserowym, ponieważ oferuje ono najbardziej niezawodną i efektywną kosztowo architekturę. Eliminacja części ruchomych bezpośrednio przekłada się na niższy całkowity koszt maszyny i jej wyższą dostępność operacyjną.

W kolejnych częściach serii zagłębi się w szczegóły implementacyjne:

  • Dobór parametrów lasera
  • Analiza sygnatury linii lasera na defektach
  • Strategie przetwarzania obrazu i budowa algorytmów

O autorze

Piotr Stefański

Piotr Stefański (PhD) projektuje systemy wizji komputerowej dla przemysłu w Edge AI. Współtwórca EdgeScan — systemu automatycznej, bezkontaktowej kontroli jakości kostki brukowej. Na blogu opisuje inżynierię stojącą za przemysłową inspekcją wizyjną.

Połącz się na LinkedIn

Wciąż się zastanawiasz?