Wszystkie wpisy
Piotr Stefański

Jak wykrywać defekty na powierzchniach płaskich, których nie widać gołym okiem?

Jak wykrywać defekty na powierzchniach płaskich, których nie widać gołym okiem?

Główne Wyzwanie: Defekty Bez Cienia

Podstawowym problemem w systemie kontroli jakości była detekcja małych dziur na płaskiej powierzchni. Kluczowe uwarunkowania, które czyniły to zadanie wyjątkowo trudnym, to:

  • Charakter defektu: Dziury miały ten sam kolor i teksturę co materiał bazowy, co wykluczało prostą analizę koloru lub wzoru.
  • Oświetlenie otoczenia: Hala produkcyjna, z licznymi świetlikami dachowymi i bocznymi, była zalana mocnym, ale ekstremalnie rozproszonym światłem. Taki typ oświetlenia jest pożądany dla bezpieczeństwa pracy, ale dla systemów wizyjnych jest zabójczy – eliminuje praktycznie wszystkie cienie.

Bez cieni, wgłębienia stają się optycznie "płaskie" i niemożliwe do odróżnienia od reszty powierzchni.

Pierwsze Podejście i Jego Porażka: Standardowa Kamera Przemysłowa

Pierwszą hipotezą było zastosowanie standardowej kamery przemysłowej o wysokiej rozdzielczości, skierowanej na linię produkcyjną.

Wynik: Całkowite niepowodzenie. Obraz rejestrowany przez kamerę nie wykazywał żadnych śladów defektów.

Analiza porażki: Problem nie leżał w rozdzielczości kamery, ale w fizyce oświetlenia. Brak cieni na obrazie oznaczał brak informacji o głębi. Wniosek był jednoznaczny: musimy przejąć kontrolę nad oświetleniem i aktywnie generować cienie.

Ocena Alternatywnych Architektur Oświetlenia

Rozważono trzy konkurencyjne strategie oświetleniowe:

Podejście #1: Oświetlacz Liniowy Ustawiony Równolegle

  • Koncepcja: Użyć jednej, długiej lampy liniowej, ustawionej pod kątem wzdłuż linii produkcyjnej.
  • Problem: Nierównomierność oświetlenia. Intensywność światła drastycznie spada wraz z odległością.

Werdykt: Odrzucone.

Podejście #2: Skanowanie Liniowe z Użyciem Lampy LED

  • Koncepcja: Zmienić architekturę na "linia po linii". Lampa liniowa jest ustawiona prostopadle do ruchu produktu. Do akwizycji wykorzystuje się kamerę liniową.
  • Zalety: Rozwiązuje problem równomierności oświetlenia.
  • Wady:
    • Złożoność mechaniczna – wymaga aktywnego systemu pozycjonowania lampy
    • Wysoki pobór mocy

Werdykt: Technicznie wykonalne, ale skomplikowane i kosztowne w eksploatacji.

Podejście #3: Skanowanie Liniowe z Użyciem Lasera

  • Koncepcja: Identyczna architektura jak w podejściu #2, ale źródłem światła jest laser liniowy.
  • Zalety:
    • Brak elementów ruchomych – laser może być umieszczony w dużej odległości
    • Ekstremalnie niski pobór mocy

Werdykt: Zwycięzca.

Decyzja i Dalsze Kroki

Wybrano podejście oparte na skanowaniu laserowym, ponieważ oferuje ono najbardziej niezawodną i efektywną kosztowo architekturę. Eliminacja części ruchomych bezpośrednio przekłada się na niższy całkowity koszt maszyny i jej wyższą dostępność operacyjną.

W kolejnych częściach serii zagłębi się w szczegóły implementacyjne:

  • Dobór parametrów lasera
  • Analiza sygnatury linii lasera na defektach
  • Strategie przetwarzania obrazu i budowa algorytmów

O autorze

Piotr Stefański

Piotr Stefański (PhD) projektuje systemy wizji komputerowej dla przemysłu w Edge AI. Współtwórca EdgeScan — systemu automatycznej, bezkontaktowej kontroli jakości kostki brukowej. Na blogu opisuje inżynierię stojącą za przemysłową inspekcją wizyjną.

Połącz się na LinkedIn

Wciąż się zastanawiasz?

Twój prosty ruch to olbrzymi krok dla Twojej marki.